ક્રિસમસ 2036

ક્રિસમસ ઈસુ ખ્રિસ્તના જન્મની યાદમાં ઉજવાય છે, જેમને ખ્રિસ્તીઓ મસીહા અને ઈશ્વરના પુત્ર માને છે.

ક્રિસમસ ઈસુ ખ્રિસ્તના જન્મનું સ્મરણ છે, જેમને ખ્રિસ્તી ભક્તો મસીહા અને ઈશ્વરના પુત્ર તરીકે માને છે. લૂકના સુવાર્તા પ્રમાણે મરિયમ અને યૂસુફ બેથલેહેમ જાય છે. ઈસુનો જન્મ સાદી પરિસ્થિતિમાં થાય છે અને તેમને પશુઓના ચારો મૂકવાના પાત્રમાં સુવાડવામાં આવે છે. દેવદૂતોનો આનંદસંદેશ સાંભળી ઘેટાંપાળકો બાળકના દર્શને આવે છે. મથ્થીના સુવાર્તામાં તારાનું માર્ગદર્શન પામેલા જ્ઞાની, તેમની ભેટો અને રાજા હેરોદથી ઊભો થયેલો ખતરો અલગ રીતે વર્ણવાય છે. જન્મદૃશ્યોમાં બંને કથાઓ જોડાય છે, પરંતુ તેમના મૂળ વર્ણનમાં તફાવત છે.

ઈસુની ચોક્કસ ઐતિહાસિક જન્મતારીખ જાણીતી નથી. પશ્ચિમના અનેક ચર્ચ 25 ડિસેમ્બરે નાતાલ મનાવે છે, જ્યારે કેટલાક પૂર્વી ચર્ચ જુદા ધાર્મિક પંચાંગને કારણે અંગ્રેજી તારીખે પાછળથી ઉજવે છે. ઘણા ચર્ચમાં એડ્વેન્ટ નામની તૈયારીની ઋતુ હોય છે. પ્રાર્થના, ગ્રંથપાઠ, સ્તુતિગીત અને રાત્રિ કે સવારની ખાસ આરાધના થાય છે.

ઘરોમાં જન્મદૃશ્ય, નાતાલવૃક્ષ, સજાવટ, કેરોલ, પરિવારભોજન, ભેટ અને જરૂરિયાતમંદોની મદદ થાય છે. સાન્તા ક્લોઝની પરંપરાનો પોતાનો સાંસ્કૃતિક વિકાસ છે; તે સુવાર્તાની જન્મકથાનો પાત્ર નથી. ક્રિસમસનો ખ્રિસ્તી સંદેશ આશા, પ્રેમ, સમાધાન અને નમ્રતાનો છે.

ક્રિસમસ તેને ઉજવનારા સમાજ માટે ખાસ છે, અને તેનાથી ધર્મ, પરિવાર અને સંસ્કૃતિની પરંપરા જળવાઈ રહે છે.

મધરાતે પ્રાર્થનાસભા થાય છે, ક્રિસમસ ટ્રી શણગારાય છે, રોશની થાય છે અને ભેટો અપાય છે. ભારતમાં સૌથી મોટી ઉજવણી ગોવા, કેરળ અને પૂર્વોત્તરમાં થાય છે. ત્યાં એડવેન્ટના દિવસોમાં ઘરની બહાર તારા આકારનાં ફાનસ લટકાવાય છે. ગુજરાતનાં ચર્ચમાં કેરોલ ગવાય છે અને મધરાતની પ્રાર્થના થાય છે. આખા દેશમાં આ દિવસે જાહેર રજા હોય છે.

જુલિયન કેલેન્ડર પાળતાં ઓર્થોડોક્સ ચર્ચ, જેમ કે રશિયા, સર્બિયા અને જ્યોર્જિયાનાં ચર્ચ તથા ઇથિયોપિયન અને કોપ્ટિક ચર્ચ, ક્રિસમસ 7 જાન્યુઆરીએ ઉજવે છે. ભારતમાં આ દિવસે રાષ્ટ્રીય રજા હોય છે, અને સૌથી મોટી ઉજવણી કેરળ, ગોવા, મુંબઈ અને પૂર્વોત્તરનાં રાજ્યોમાં થાય છે. કેરળની સિરિયન ખ્રિસ્તી પરંપરા યુરોપની મોટા ભાગની ખ્રિસ્તી પરંપરાઓ કરતાં જૂની છે.