ડાકોરનો પૂનમનો મેળો

ડાકોરમાં ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ રણછોડરાય તરીકે બિરાજે છે, એટલે કે રણ છોડી જનાર શ્રીકૃષ્ણ. તેઓ ડાકોર કેવી રીતે પધાર્યા, તેની કથા કોઈ રાજાની નહીં, એક ભક્તની છે. ડાકોરના બોડાણા દાયકાઓ સુધી દર છ મહિને ચાલીને દ્વારકા જતા. ઉંમર થતાં એ શક્ય ન રહ્યું, ત્યારે માન્યતા છે કે ભગવાન પોતે તેમના ગાડામાં બેસીને ડાકોર આવ્યા. દ્વારકાથી મૂર્તિ પાછી માગવામાં આવી, ત્યારે મૂર્તિના વજન જેટલું સોનું આપવાની શરત મુકાઈ. બોડાણાનાં પત્ની પાસે નાકની એક જ વાળી હતી, અને ત્રાજવામાં એ વાળી મૂર્તિ જેટલી જ ભારે થઈ. ફાગણી પૂનમે ડાકોર જતા રસ્તા ધજા લઈને ચાલતા સંઘોથી ઊભરાય છે. તેમાંના મોટા ભાગના અમદાવાદ, નડિયાદ અને તેથીય દૂરથી આખી રાત ચાલીને આવ્યા હોય છે.

આ મેળામાં પદયાત્રા એ જ ભક્તિ છે. પૂનમની સવારે બસમાં પહોંચો તો દર્શન થયાં કહેવાય, પણ પરોઢે ધજા લઈને ચાલતાં ડાકોર પહોંચો ત્યારે મેળો કર્યો કહેવાય.

પદયાત્રીઓ મંદિરે ચઢાવવા ધજા લઈને ચાલે છે, અને દર્શન પહેલાં ગોમતી તળાવમાં સ્નાન કરે છે.