તનાબાતા

ઓરિહિમે અને હિકોબોશી, એટલે કે વેગા અને અલ્ટેર તારા, આકાશગંગાની બે બાજુ એકબીજાથી જુદા પડી ગયા છે. વર્ષમાં એક જ રાતે તેમને મળવા દેવાય છે. આ કથા ચીનથી આવી છે, પણ વાંસ પર ઇચ્છાઓ બાંધવાની રીત જાપાનની પોતાની છે. મોટા ભાગની જગ્યાએ તનાબાતા 7 જુલાઈએ ઉજવાય છે, અને જ્યાં જૂનું કેલેન્ડર ચાલે છે ત્યાં એક મહિના પછી.

ઓરિહિમે વણકર છે અને હિકોબોશી ગોવાળ, અને આકાશમાં તેઓ વેગા અને અલ્ટેર તારા છે. વર્ષમાં એક રાતે તેમને આકાશગંગા પાર કરીને મળવા દેવાય છે. લોકો તાન્ઝાકુ નામની કાગળની પટ્ટીઓ પર ઇચ્છાઓ લખીને વાંસ પર બાંધે છે, અને પછી એ વાંસ પાણીમાં વહાવી દેવાય છે કે બાળી નખાય છે.

રંગીન કાગળની પટ્ટીઓ, જેને તાન્ઝાકુ કહે છે, તેના પર ઇચ્છાઓ લખીને વાંસની ડાળી પર બંધાય છે. પછી એ ડાળી પાણીમાં વહાવી દેવાય છે કે બાળી નખાય છે. શેરીઓમાં કાગળની ઝાલરો લટકાવાય છે, અને ઓગસ્ટમાં ભરાતો સેન્દાઈનો તહેવાર સૌથી મોટો હોય છે. કહેવાય છે કે એ રાતે વરસાદ પડે તો બંનેએ મળવા માટે બીજું એક વર્ષ રાહ જોવી પડે છે.

જાપાનના મોટા ભાગમાં તનાબાતા 7 જુલાઈએ ઉજવાય છે. જ્યાં ચંદ્ર પ્રમાણેની જૂની ગણતરી હજી ટકી છે, ત્યાં એક મહિના પછી ઉજવાય છે, અને સેન્દાઈનો સૌથી મોટો તહેવાર ઓગસ્ટમાં ભરાય છે. આ જ કથા ચીનમાં ચીશી, કોરિયામાં ચિલસોક અને વિયેતનામમાં થાત તિચ તરીકે ઉજવાય છે, અને ત્રણે જગ્યાએ સાતમા ચાંદ્ર મહિનાની સાતમી રાતે.