થાઈપૂસમ

થાઈપૂસમ તમિલ સમાજનો ભગવાન મુરુગનને સમર્પિત મોટો તહેવાર છે. યુવાન યોદ્ધા દેવ મુરુગનને કાર્તિકેય કે સુબ્રહ્મણ્ય નામે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ તહેવારનું મુખ્ય પવિત્ર પ્રતીક વેલ છે. વેલ એટલે દિવ્ય ભાલો, જે માતા પાર્વતીએ મુરુગનને આપ્યો હતો, જેથી તેઓ વિનાશ કરતી શક્તિઓને હરાવી શકે. પરંપરામાં એ શક્તિઓ બળવાન અસુરોના રૂપે વર્ણવાઈ છે. એટલે આ તહેવાર લડવા ખાતર લડવાનો નહીં, પણ દિવ્ય જ્ઞાન જે દિશા બતાવે એ દિશામાં વપરાતી હિંમતનો મહિમા કરે છે. ભક્તો પ્રાર્થના, શાકાહારી સંયમ અને માનતા સાથે તૈયારી કરે છે. પછી કાવડી, દૂધના ઘડા કે માનેલી બીજી સેવા લઈને મુરુગનનાં મંદિરોએ જાય છે. કેટલાક ભક્તો માનતા પૂરી કરવા કઠિન તપ પણ કરે છે. ભારતમાં મુરુગનનાં તમિલ મંદિરોમાં, તેમજ મલેશિયા, સિંગાપોર, શ્રીલંકા અને બીજા દેશોના તમિલ સમાજમાં આ તહેવાર ધામધૂમથી ઉજવાય છે. થાઈપૂસમમાં ફળેલી પ્રાર્થના માટેનો આભાર, મનની શુદ્ધિ, અને અહંકાર, ડર તથા ખરાબ ટેવો પર જીત મેળવવાનો સંકલ્પ વ્યક્ત થાય છે.

થાઈપૂસમનું મહત્ત્વ ભક્તિમાં, પરિવારની પરંપરામાં અને આ દિવસ સાથે જોડાયેલા આધ્યાત્મિક કે ઋતુ સંબંધી અર્થમાં રહેલું છે.

ભક્તો ખભે કાવડી ઉપાડે છે. એ લાકડાની સાદી કમાન પણ હોય, અને ચામડીમાં પરોવેલા હૂક અને સળિયાથી ટકાવેલું માળખું પણ હોય. કાવડી ઉપાડનાર ભાવાવેશમાં મંદિર સુધી ચાલે છે, અને આગળ ઢોલ વાગતા હોય છે. કોઈ માથું મુંડાવે છે, માથા પર ઘડામાં દૂધ લઈ જાય છે, અને અંતે એ ઘડાનું દૂધ મૂર્તિ પર રેડાય છે.

તમિલનાડુમાં પલની અને તિરુપરંકુન્દ્રમમાં આ તહેવાર ઉજવાય છે, પણ વિદેશમાં વસેલા તમિલ સમાજમાં તે એથીયે વધુ દેખાય છે. કુઆલાલંપુરની બહાર આવેલી બાતુ ગુફાઓમાં દસ લાખથી વધુ લોકો આવે છે. સિંગાપોર, મોરિશિયસ, દક્ષિણ આફ્રિકા અને શ્રીલંકામાં આ દિવસ તમિલ સમાજનો વર્ષનો સૌથી મોટો દિવસ છે.