
ટૂંકમાં
ભક્તો ખભે કાવડમાં ગંગાજળ લઈને ઉઘાડા પગે 105 કિલોમીટર પગપાળા ચાલે છે.
કથા
સુલતાનગંજમાં ગંગામાંથી જળ ભરીને દેવઘરના શિવમંદિર સુધી લઈ જવાય છે, અને રસ્તામાં તેને ક્યાંય નીચે મુકાતું નથી. પોરો ખાવા કાવડ જમીન પર નહીં, ઘોડી પર ટેકવાય છે, અને યાત્રીઓ પગમાં કંઈ પહેરતા નથી. અંતર 105 કિલોમીટરનું છે, અને મોટા ભાગના લોકોને ત્રણ-ચાર દિવસ લાગે છે. ત્યાંના શ્રાવણ મહિનામાં, એટલે કે અષાઢ સુદ પૂનમ પછીના મહિનામાં, આખો રસ્તો ભગવાં વસ્ત્રોમાં ચાલતા યાત્રીઓની અતૂટ હારથી ભરાયેલો રહે છે, અને દેવઘરમાં લાખો યાત્રીઓ પહોંચે છે.
મહત્ત્વ
અહીં મહત્ત્વ પહોંચવાનું નહીં, ચાલવાનું છે. લાંબું અંતર, ઉઘાડા પગ, જમીનને અડવું ન જોઈએ એવું જળપાત્ર, આ યાત્રામાં જે કંઈ અઘરું છે તે જ અર્પણ છે.
ઉપવાસ
ઘણા યાત્રીઓ દિવસમાં એક જ વાર જમીને ચાલે છે. આ વ્રત પાળનારા આખો મહિનો માંસ, દારૂ અને ડુંગળી છોડી દે છે.
આ લખાણ હજી કોઈ જાણકારે તપાસ્યું નથી.
તિથિ કેલેન્ડર તમારા ફોનમાં
તમારા પોતાના શહેરનું પંચાંગ, ચોઘડિયાં, તહેવાર અને રિમાઇન્ડર. એપ ઇન્ટરનેટ વગર પણ ચાલે છે.